Anne Hathaway overleefde niet alleen het label “Disney Princess”; ze bulldozerde er doorheen. De Amerikaanse actrice bouwde een carrière op die gekenmerkt werd door bereik, waarbij ze zich vloeiend bewoog tussen spraakmakende sprookjes, gruizige volwassen drama’s en scherpe komedies. Haar filmografie is een kaart van de veranderende getijden van Hollywood, gemarkeerd door hittitels als The Princess Diaries (2001), Brokeback Mountain (2005) en The Devil Wears Prada (2006).
Hoe is Anne Hathaway overgegaan van tienericoon naar serieuze actrice?
Ze begon waar de meeste jonge sterren dat doen: met gezinsvriendelijke gerechten. The Princess Diaries bevestigde haar status als een betaalbare jonge hoofdrolspeler. Maar Hathaway liet dat beeld nooit verkalken. Halverwege de jaren 2000 nam ze risico’s die sommige critici in verwarring brachten, maar indruk maakten op anderen. Brokeback Mountain (2005) was een keerpunt. Het was geen typisch romcom-voertuig; het was zwaar, emotioneel en kritisch aanbeden. De combinatie daarvan met de hectische energie van The Devil Wears Prada (2006) bewees dat ze zowel de stille pijn van karakterdrama als de snelle humor van ensemblekomedie aankon.
Met welke rol won Anne Hathaway de Academy Award?
Het antwoord is Les Misérables (2012). Het was een gok. De muzikale bewerking was polariserend en de vocale uitvoering van Hathaway kreeg gemengde recensies. Toch was de rol van Fantine verwoestend in zijn eenvoud. Voor die rol won ze de Academy Award voor beste vrouwelijke bijrol. Het was de manier waarop de industrie erkende dat haar werk in musicals een niveau van emotionele specificiteit had bereikt dat de verwachtingen van het genre overstijgt.
“Veelzijdigheid gaat niet alleen over het veranderen van genres. Het gaat over het veranderen van de textuur van je optreden.”
Haar carrièreboog is zelden lineair. Het springt van grillig naar somber, van luid naar ingetogen. Die onvoorspelbaarheid maakt dat ze een vaste waarde blijft in het gesprek over wie een lastige rol kan vervullen. Of ze nu op een dak zingt of een huwelijk ontleedt, de betrokkenheid is totaal. De vraag is niet wat ze kan doen, maar wat ze hierna gaat doen.
