додому Technologie en wetenschap Ruimtevaart Comet Morehouse: de plasmastaartanomalie die de komeetwetenschap herschreef

Comet Morehouse: de plasmastaartanomalie die de komeetwetenschap herschreef

Komeet Morehouse is niet alleen helder. Het is een spektakel.

Deze retrograde, in een baan om de aarde draaiende, bijna parabolische zwerver trok van september 1908 tot mei 1909 de aandacht. De Amerikaanse astronoom Daniel Walter Morehouse gaf zijn naam aan de hemelse bezoeker. Maar zijn naam maakte deze komeet niet beroemd. Het was de chaotische, veranderende aard van de plasmastaart.

De meeste kometen gedragen zich. Ze laten een staart groeien als ze warmer worden. Ze volgen voorspelbare regels. Morehouse deed dat niet.

De ionenstaart, een stroom elektrisch geladen gas aangedreven door de zonnewind, is onvoorspelbaar. Meerdere keren bleek dat de staart was afgehakt. Het viel in stukken. Soms scheidde hij zich volledig af van de kop van de komeet. De kern gaat vooruit. De staart blijft achter en drijft weg.

Dit is heel vreemd.

Bovendien leek de staart van Morehouse veel verder weg dan verwacht. De meeste kometen beginnen pas met het produceren van zichtbare ionenstaarten als ze ongeveer 1,5 astronomische eenheden (AU) van de zon verwijderd zijn. Ongeveer 224 miljoen kilometer. Morehouse’s staart werd op tweemaal die afstand zichtbaar. Er zijn twee AU’s. 300 miljoen kilometer verderop. De zonnewind vormde zijn plasma al lang voordat andere kometen tekenen van leven vertoonden.

Wat heeft dit veroorzaakt?

We weten nu dat deze staartveranderingen worden veroorzaakt door de interactie van komeetionen met de zonnewind. Het ingebedde magnetische veld van de zonnewind kan zich opnieuw verbinden met de magnetische omgeving van de komeet zelf. Bij dit proces worden grote stukken plasma verwijderd. Het kan de staart volledig doorsnijden. Dit verklaart de gebroken staart van Morehouse. Dit verklaart waarom hij zo ver van de zon staat.

De orbitale kenmerken vertellen een ander verhaal.

Morehouse is waarschijnlijk een ‘dynamisch nieuwe’ komeet. Het was nog nooit zo dicht bij de zon geweest. Het komt uit de Oortwolk. Deze verre, bolvormige schil bevindt zich ver van ons zonnestelsel. Er zijn maar heel weinig kometen waarvan de eerste passage van dichtbij met het blote oog kan worden waargenomen. Morehouse deed dat.

Waarom is dit belangrijk?

Het bestuderen van komeet Morehouse helpt wetenschappers begrijpen hoe de zonnewind interageert met kometen. De fragmentatiegebeurtenissen leveren vroeg bewijs van magnetische herverbinding in de ruimte. Dit fenomeen doet zich voor wanneer magnetische veldlijnen breken en opnieuw verbinden, waardoor energie vrijkomt. Het drijft de aurora’s op aarde aan. Het kan satellieten verstoren. Als u dit in kometen begrijpt, kan dit het ruimteweer helpen voorspellen.

De staart van Morehouse is allesbehalve stabiel. Het is kapot. Het dreef. Het verdween. De komeet zelf trok verder en liet een les in chaos achter. De zonnewind is sterker dan we denken. De plasmastaart is nog kwetsbaarder. De Oort-wolk herbergt nog steeds geheimen.

We weten nog steeds niet alles over de evolutie van kometen. Maar wij weten dit. de staart volgt niet altijd het hoofd.

Exit mobile version