Opvallende videobeelden hebben een rode vos gedocumenteerd die aast op een grijze wolvenjong van een maand oud in Italië, wat het eerste bevestigde geval is van dergelijk gedrag dat op film is vastgelegd. Het incident, waargenomen op het presidentiële landgoed Castelporziano nabij Rome, werpt licht op de harde realiteit van overleven in het wild en roept vragen op over de rol van predatie bij de sterfte van wolvenjongen.
De observatie
Onderzoekers die een roedel grijze wolven volgden, merkten dat een vrouwtje tekenen vertoonde van een recente geboorte. GPS-gegevens onthulden frequente bezoeken aan een secundair hol, wat de aanwezigheid van pups bevestigde. Er werden camera’s opgesteld om de activiteit te volgen, en op 16 mei 2025 werd een rode vos gefilmd die het hol binnenkwam.
Op de beelden is te zien hoe de vos met succes de ene pup eruit haalt, terwijl de andere ontsnapt. Het fragment eindigt abrupt, maar wetenschappers denken dat de vos de pup waarschijnlijk heeft opgegeten. Deze gebeurtenis is vooral opmerkelijk omdat het het conventionele begrip van de roofdier-prooidynamiek tussen deze twee soorten hondachtigen uitdaagt.
Sterfte en predatie van wolvenjongen
Wolfsjongen worden geconfronteerd met hoge sterftecijfers, waarbij 40% tot 60% het eerste jaar niet overleeft. Traditioneel werden honger, ziekte en barre weersomstandigheden als de belangrijkste oorzaken beschouwd. Deze waarneming suggereert echter dat predatie een belangrijkere rol kan spelen dan eerder werd erkend.
De hoofdauteur van het onderzoek, Celeste Buelli, benadrukte de zeldzaamheid van het direct observeren van de sterfgevallen van pups vanwege het afgelegen karakter van holen. Deze beelden bieden een zeldzaam inzicht in een ‘opvallende’ gebeurtenis waarbij een heel jong dier betrokken was.
Waarom dit belangrijk is
Dit incident benadrukt het opportunistische karakter van vossen, bekend om hun aanpasbare diëten. Volgens co-auteur Rudy Brogi heeft de vos de pup waarschijnlijk opgegeten, in overeenstemming met zijn typische voedingsgedrag. Hoewel het uitschakelen van de concurrentie mogelijk is, maakt de opruimrelatie tussen vossen en wolven dit minder waarschijnlijk.
Zoöloog David Macdonald, die niet bij het onderzoek betrokken was, merkt op dat predatie tussen soorten vaak gepaard gaat met grotere hondachtigen die zich op kleinere richten. Deze casus suggereert een omkering van die dynamiek, maar of dit gedrag wijdverbreid is, blijft onduidelijk.
De noodzaak van verder onderzoek
De onderzoekers erkennen de noodzaak van breder onderzoek. Meer gegevens uit meerdere holen zijn cruciaal om te bepalen hoe vaak dit soort predatie voorkomt. Brogi suggereert dat dit vaker kan gebeuren dan gerapporteerd, wat het belang onderstreept van voortdurende monitoring om de overlevingskansen van wolvenjongen en de populatiedynamiek volledig te begrijpen.
Deze beelden dienen als een duidelijke herinnering dat zelfs toproofdieren zoals wolven kwetsbaar zijn in hun vroegste levensfasen. Het begrijpen van deze kwetsbaarheden is essentieel voor effectieve natuurbehoudsinspanningen.
