Meer dan een kwart van de Engelse lokale autoriteiten zal er volgende maand niet in slagen te voldoen aan het mandaat van de regering voor de wekelijkse inzameling van voedselafval door huishoudens, zo blijkt uit een onderzoek van de BBC. Ondanks ruim £340 miljoen aan Defra-subsidies noemen 79 gemeenten logistieke en financiële uitdagingen als de belangrijkste redenen voor de vertraging. De situatie benadrukt systemische problemen in de infrastructuur voor afvalbeheer en de toewijzing van financiering in het hele land.
Het beleid en zijn hindernissen
Onder de nieuwe ‘Simpler Recycling’-wetgeving werd verwacht dat elk huis in Engeland volgende maand wekelijks voedselafval zou kunnen ophalen. Dit beleid is gericht op het standaardiseren van recyclingpraktijken, het verminderen van afval op stortplaatsen en het maximaliseren van het terugwinnen van hulpbronnen door middel van anaerobe vergisting (het omzetten van voedselafval in elektriciteit). De uitrol blijkt echter ongelijkmatig.
Belangrijke problemen zijn onder meer:
* Voertuigtekorten: Veel gemeenten hebben moeite om de benodigde gespecialiseerde afvalcontainers en inzamelvoertuigen te beveiligen. Leveranciers worden overweldigd door de vraag.
* Financieringstekorten: Hoewel de initiële kapitaalfinanciering bakken en voertuigen dekt, zijn de lopende operationele kosten (inzameling, verwerking) ondergefinancierd. De Shropshire Council noemde expliciet “aanzienlijk financieel risico” als hij gedwongen werd voortijdig te lanceren.
* Gefaseerde implementatie: Verschillende gemeenten voeren de collecties geleidelijk uit, waardoor de volledige dekking wordt uitgesteld tot 2026 of daarna. Sommige kunnen geen vaste startdatum geven.
Waarom dit belangrijk is: meer dan afvalbeheer
Het feit dat een aanzienlijk aantal gemeenten de deadline niet haalt, is niet alleen een administratieve kwestie. Het legt diepere problemen bloot met de financiering van de lokale overheid en de planning van de infrastructuur. De ‘postcodeloterij’ van de afvalinzameling (waar de regels enorm variëren van gebied tot gebied) schept verwarring en inefficiëntie.
Voedselafval dat op stortplaatsen rot, laat krachtige broeikasgassen vrij zoals methaan, wat bijdraagt aan de klimaatverandering. Gescheiden inzameling maakt compostering en anaerobe vergisting mogelijk, waardoor de uitstoot wordt verminderd en hernieuwbare energie wordt opgewekt. Bovendien kan een consistente inzameling de gewoonten van de consument veranderen, waardoor mensen worden aangemoedigd voedselverspilling aan de bron te verminderen.
Stemmen vanaf de grond
Bewoners uiten hun frustratie over de vertragingen. Patricia Jepheson uit Worcester vroeg zich af waarom haar gemeente de inzamelingen pas in 2027 zal uitrollen, aangezien andere gebieden dit al jaren geleden deden. Greg Ford uit East Hampshire steunt het beleid, maar is van mening dat gemeenten voorrang moeten geven aan kwaliteit boven snelheid.
De Local Government Association (LGA) heeft opgeroepen tot meer duidelijkheid over de financiering en flexibiliteit bij de uitvoering. De LGA-woordvoerder benadrukte dat adequate ondersteuning essentieel is voor succes.
Vooruitkijken
De situatie onderstreept de noodzaak van duurzame financieringsmodellen voor afvalbeheer. Hoewel het langetermijndoel van gestandaardiseerde collecties blijft bestaan, moeten onmiddellijke uitdagingen worden aangepakt.
De gespreide uitrol van de inzameling van voedselafval is geen mislukking, maar een logistieke realiteit. De ongelijke vooruitgang roept echter vragen op over de effectiviteit van top-down mandaten zonder voldoende lokale middelen. Het komende jaar zal van cruciaal belang zijn om ervoor te zorgen dat dit beleid zijn ecologische en economische beloften waarmaakt.
