Bij archeologische opgravingen in de Tower of London zijn de overblijfselen van meer dan twintig individuen opgegraven, waaronder potentiële slachtoffers van de pest, wat een zeldzaam kijkje biedt in het turbulente verleden van de plek. De opgraving, die werd uitgevoerd vanwege de geplande liftconstructie voor de Koninklijke Kapel van St. Peter ad Vincula, markeert de eerste grote archeologische inspanning bij het historische monument in drie decennia.
Het verleden blootleggen: een generatiekans
Het werk is in Groot-Brittannië wettelijk verplicht vóór elke grote constructie, waardoor het behoud van de oude geschiedenis wordt gegarandeerd. De eerste proefopgravingen in 2019 wezen op het potentieel en onthulden de overblijfselen van twee 16e-eeuwse individuen. De huidige opgraving, uitgevoerd door Pre-Construct Archaeology, heeft die kennis dramatisch uitgebreid.
De meest opvallende ontdekking is een groep begrafenissen uit de 14e eeuw, die sterk wijzen op een massale begrafenis van de pest. De Tower of London, historisch gezien een paleis, gevangenis en fort, is getuige geweest van eeuwen van dood en onrust. Deze overblijfselen vormen direct bewijs van de verwoestende impact van uitbraken zoals de Zwarte Dood op de inwoners van de Toren.
Begrafenissen met een hoge status en zeldzame vondsten
Naast de potentiële slachtoffers van de pest hebben archeologen vier begrafenissen uit de 12e of 13e eeuw ontdekt, begraven in doodskisten – een ongewoon overvloedige behandeling voor die periode. Dit suggereert dat deze individuen een aanzienlijke status hadden, mogelijk verbonden met het koninklijk hof of elitekringen.
De opgraving leverde ook uitzonderlijk bewaarde grafgiften op: fragmenten van textiel van lijkwaden (die zelden het verval overleven) en met houtskool gevulde potten, een soort offer dat slechts in één andere middeleeuwse Engelse begrafenis wordt aangetroffen. Deze items bieden inzicht in begrafenisrituelen en de overtuigingen van degenen die zijn begraven.
Lagen van de geschiedenis: van Edward I tot Hendrik III
De opgraving gaat niet alleen over lichamen; het onthult ook de eigen evolutie van het gebouw. Verkoolde overblijfselen van een kapel gebouwd door Edward I in de jaren 1280 en verwoest door brand in 1512, werden gevonden naast eerdere stenen funderingen van de wederopbouw van Hendrik III in 1240. Deze gelaagdheid van de constructie benadrukt de voortdurende aanpassing en wederopbouw van de toren door de eeuwen heen.
Wat dit ertoe doet
De Tower of London fungeert als een fysiek archief van de Engelse geschiedenis. Het lopende werk gaat niet alleen over botten en architectuur, maar over het begrijpen van de levens, sterfgevallen en sociale structuren van degenen die deze iconische plek bewoonden.
“We krijgen nu al inzicht in de bewoners van de Tower op een manier die we nog nooit eerder hebben kunnen doen”, zegt Jane Sidell, archeoloog bij Historic England.
De ontdekkingen versterken de rol van de Tower als een microkosmos van de Engelse geschiedenis: een plaats van royalty’s, gevangenschap, pest en voortdurende wederopbouw. Verdere analyse van de overblijfselen belooft nog meer onthullingen over het verleden van de Toren en degenen die binnen de muren leefden en stierven.
