Het geval van Emily Sliwinski, een moeder uit North Carolina die kort na de bevalling een ernstige psychose ervoer, benadrukt een al lang bestaand debat binnen de Amerikaanse psychiatrie. Mevrouw Sliwinski’s aanvankelijke verkeerde diagnose van schizofrenie, voordat een gespecialiseerde afdeling haar aandoening correct identificeerde als postpartum psychose, onderstreept een kritieke leemte in de erkenning van de geestelijke gezondheidszorg.
Al meer dan vijf jaar pleiten vrouwelijke gezondheidsspecialisten ervoor dat postpartumpsychose formeel wordt vermeld als een unieke diagnose in de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM). Deze ‘bijbel’ van de psychiatrie is de leidraad voor onderzoek, opleiding en patiëntenzorg, wat betekent dat het gebrek aan specificiteit voor deze aandoening kan leiden tot een vertraagde of onjuiste behandeling.
Waarom dit belangrijk is: Postpartumpsychose is een zeldzame maar ernstige psychische aandoening die ongeveer 1 op de 1.000 tot 1 op de 500 moeders na de bevalling treft. Symptomen zijn onder meer hallucinaties, wanen en snelle stemmingswisselingen. Zonder de juiste diagnose kunnen vrouwen als Sliwinski te maken krijgen met onnodige psychiatrische verplichtingen, ongepaste medicatie of langdurig lijden.
De huidige diagnostische ambiguïteit dwingt artsen om postpartumpsychose te categoriseren onder bredere classificaties van schizofrenie of bipolaire stoornissen. Dit verwatert de onderzoeksfinanciering en training voor deze specifieke aandoening. De drang naar erkenning wordt gedreven door de behoefte aan betere klinische richtlijnen, beter onderzoek naar effectieve behandelingen en minder stigma.
Voorstanders beweren dat een speciale DSM-vermelding ervoor zou zorgen dat meer psychiaters de aandoening herkennen, wat zou leiden tot snellere, meer gerichte zorg. Dit zou niet alleen de patiëntresultaten verbeteren, maar ook nauwkeurigere gegevens opleveren over de prevalentie en risicofactoren.
Het debat binnen de American Psychiatric Association gaat door, zonder garantie op een verandering in de volgende DSM-editie. Het toenemende bewustzijn en de toenemende belangenbehartiging duiden echter op een mogelijke verschuiving in de manier waarop de psychiatrie dit cruciale aspect van de geestelijke gezondheid van moeders benadert.
Een vertraagde herkenning van een postpartumpsychose kan leiden tot onnodig lijden en een verkeerde diagnose. Door een aparte categorie te formaliseren, zou de psychiatrie snellere en nauwkeurigere zorg kunnen garanderen voor moeders die deze ernstige aandoening ervaren.
