Is Pluto een planeet of een dwergplaneet?

7

Pluto is een klein hemellichaam dat in een ellips draait in een van de buitenste delen van het zonnestelsel, waarvan de identiteit nog steeds ter discussie staat. Ooit vermeld als de negende planeet, is het nu geclassificeerd als een dwergplaneet. Deze classificatiewijziging veroorzaakte een van de grootste debatten in de astronomie en bezorgde Pluto zelfs in de populaire cultuur een speciale plaats.

Waarom veranderde de planeetstatus van Pluto?

In 2006 heeft de Internationale Astronomische Unie (IAU) drie criteria opgesteld waaraan een object als planeet moet worden toegeschreven. Pluto voldoet aan twee van deze criteria, maar niet aan de derde. Het draait om de zon en neemt door zijn eigen gewicht een ongeveer cirkelvormige vorm aan. Het kan de ruimte in zijn baan echter niet vrijmaken van de inslag van asteroïden en andere kleine objecten. Pluto, die in hetzelfde baangebied draait als Neptunus en zich in de schaduw van een grote ijsreus bevindt, verloor zijn status omdat hij niet aan deze ‘schoonmaak’-voorwaarde kon voldoen.

Wat betekent de aanduiding als dwergplaneet?

Sinds het besluit van de IAU in 2006 zijn objecten als Eris, Ceres en Haumea, inclusief Pluto, geclassificeerd als dwergplaneten. Deze definitie stelt dat het object een ronde vorm heeft met voldoende aantrekkingskracht, maar zijn baan niet kan vrijmaken van andere objecten. Pluto blijft een van de bekendste en grootste objecten in deze groep.

Waarom is Pluto nog steeds populair?

Sommige wetenschappers en het publiek vinden de definitie van de IAU rigide. Het feit dat Pluto zijn eigen maan Charon en een complexe oppervlaktestructuur heeft, zorgt ervoor dat het aanvoelt als een ‘echte’ planeet. Het debat roept ook de vraag op hoe flexibel of rigide wetenschappelijke classificaties moeten zijn.

“We willen Pluto terugkrijgen.” – Een mening die nog steeds door veel astronomen wordt gehuldigd.

Pluto’s verhaal laat ook zien hoe weinig de buitenranden van het zonnestelsel zijn onderzocht. De complexiteit van zijn baan en de ijskappen maken het nog steeds tot een mysterieus onderzoeksobject.

Pluto’s status: waarom viel het van de “planeet”?

Toen Pluto in 1930 werd ontdekt, werd het geregistreerd als de negende en buitenste planeet van het zonnestelsel. In 2006 stroopte de Internationale Astronomische Unie (IAU) echter de mouwen op en verwijderde Pluto uit de categorie ‘planeet’. In plaats daarvan vormde het een nieuwe subset genaamd “plutonia”. Deze beslissing houdt rechtstreeks verband met de locatie van Pluto in de Kuipergordel buiten de baan van Neptunus en de gelijkenis met andere objecten in die regio.

Technisch gezien is Pluto een hemellichaam dat rond de zon draait, in een baan die niet vrij is van zijn eigen manen, en voldoende zwaartekracht heeft om een ​​bolvorm aan te nemen. De diameter bedraagt ​​ongeveer 2.377 kilometer. Deze omvang onderscheidt hem van andere dwergplaneten in het zonnestelsel; Want ook al heeft het vergelijkbare kenmerken, het formaat en de fysieke structuur maken het speciaal. Het oppervlak wordt gedomineerd door ijs en gesteentematerialen met een lage dichtheid.

New Horizons: die cruciale cross-over in 2015

In termen van ruimteverkenning is Pluto een uiterst moeilijk te bereiken doelwit, aangezien het zich op het verste punt van het zonnestelsel bevindt. Kleine vertragingen en afstanden vertragen de gegevensstroom en bemoeilijken de missieplanning.

In 2015 overwon NASA’s New Horizons-ruimtevaartuig dit obstakel echter. De benadering van Pluto door het ruimtevaartuig veranderde de informatie waarover astronomen beschikten radicaal. De missie bracht de oppervlaktetopografie en chemische samenstelling van de planeet tot in detail in kaart. Deze dataset zette voorspellingen over Pluto om in nauwkeurige gegevens.

Verborgen geologie van het oppervlak: ijsbergen en vulkanische littekens

Het oppervlak van Pluto is veel complexer dan een simpele ijsbal. Onder de enorme ijskap bevinden zich sporen van actieve geologische processen. Onder de structuren afgebeeld door New Horizons:

  • Bergen
  • Kuilen
  • Kraters
  • IJsbergachtige formaties
  • Vulkanische gebieden

Deze diversiteit geeft aan dat de interne structuur van Pluto nog steeds dynamisch kan zijn. Deze vormen aan het oppervlak kunnen worden geïnterpreteerd als het resultaat van onderliggende smeltwaterlagen en ontgassing, en niet alleen als een bevroren korst.

Wat betekent de categorie Plutonia?

Het besluit van de IAU uit 2006 verwijderde Pluto van een op zichzelf staande “planeet” en verving het door de Kuiperplaneet.

Pluto’s status en wetenschappelijk belang in het zonnestelsel

Pluto stond op de negende plaats in de tabel die we al jaren lezen. In 2006 schrapte de Internationale Astronomische Unie (IAU) dat bevel. Er waren drie belangrijke redenen achter de beslissing: het onvermogen om zijn baan met voldoende zwaartekracht vrij te maken, de aanwezigheid van andere objecten eromheen en de omvang ervan lag onder de criteria. Deze technische details leiden tot de vraag: “Is Pluto een planeet?” bracht de vraag naar populaire discussieonderwerpen.

Sommige wetenschappers maken nog steeds bezwaar. Ze willen het classificeren als een planeet op basis van de oppervlaktekenmerken, bolvorm en grootte. De andere groep blijft trouw aan de IAU-definitie; Volgens hen behoort Pluto tot de categorie dwergplaneten. Het debat is nog niet voorbij en er blijven verschillende standpunten op tafel liggen.

Maar wat het label ook is, de wetenschappelijke waarde van Pluto blijft onveranderd. Het ontdekken ervan blijft een cruciale sleutel tot het begrijpen van de buitenste lagen van het zonnestelsel. Het classificatieargument overtroeft het potentieel voor ontdekking.

New Horizons-missie en gegevensstroom

Het New Horizons-ruimtevaartuig van NASA heeft buiten dit debat concrete resultaten opgeleverd. Tijdens zijn transit in 2015 heeft hij details over Pluto vastgelegd die we voorheen niet kenden. Deze dataset besloeg een breed scala van oppervlaktestructuur tot atmosferische samenstelling.

De missie maakte niet alleen een foto en vertrok. Het legde de basis voor langetermijnobservaties. Het onderzoek naar Pluto zal de komende jaren worden voortgezet. Nieuwe telescopen en zich ontwikkelende ruimtetechnologie zullen nieuwe vensters openen om de mysteries van de dwergplaneet te ontrafelen.

“Of Pluto nu een naam heeft of niet, verandert niets aan het feit dat het bijdraagt ​​aan het begrip van het zonnestelsel.”

Deze aanpak weerspiegelt de consensus in de astronomiewereld. De naam kan controversieel zijn. Kennis, verzameld. Pluto is niet zomaar een punt. Een archief met aanwijzingen voor de vroege stadia van de vorming van het zonnestelsel. Om die aanwijzingen te lezen, is het noodzakelijk om verder te gaan dan het naamdebat.

Dwergplaneetaanduiding en andere kandidaten

Het door de IAU opgestelde raamwerk liet Pluto niet met rust. Andere objecten die in dezelfde categorie vallen, zoals Eris, Haumeya en Makemake, dragen ook hetzelfde ‘dwergplaneet’-label. Deze objecten zijn de hoekstenen van de Kuipergordel. De situatie van Pluto heeft invloed op deze hele groep.

Planeetdefinitie, zonnestelsel’

Pluto is een dwergplaneet die buiten de baan van Neptunus zweeft, in een van de buitenste hoeken van het zonnestelsel. Deze enorme ijsbol heeft 248 aardse jaren nodig voor een enkele volledige rotatie. De kalender van Pluto duurt dus bijna een heel leven vergeleken met de onze. Dit is een lange en koude reis.

Afmetingen en fysieke eigenschappen

Pluto is een van de kleinste dwergplaneten in het zonnestelsel. De diameter bedraagt ​​ongeveer 2.377 kilometer. Dit cijfer is ongeveer 18% van de diameter van de aarde. Dus als je een knikker en een sinaasappel hebt, ziet Pluto eruit als een knikker en ziet de aarde eruit als een sinaasappel. Hoewel klein, heeft deze ijzige wereld een zeer complex oppervlak.

Het oppervlak is gevormd door botsingen en bombardementen van andere objecten in de Kuipergordel. Het bevat ijzige bergen, vlaktes, kraters en kliffen. Er wordt gedacht dat er in sommige gebieden ruïnes van ijs zijn. Het oppervlak van Pluto is niet statisch; Het is een gebied dat in de loop van de tijd verandert en een eigen dynamiek kent.

Atmosfeer en chemische structuur

De atmosfeer van Pluto is extreem dun. Het hoofdbestanddeel is stikstof. Er worden echter ook andere gassen zoals methaan en koolmonoxide in de lucht aangetroffen. De dikte van de atmosfeer is niet constant. Terwijl de oppervlaktegletsjers worden opgewarmd door energie van de zon, zet de atmosfeer uit. Terwijl het afkoelt, krimpt het. Deze cyclus zorgt ervoor dat Pluto voortdurend verandert naarmate hij dichter en verder weg van de zon komt.

Moons: Charon en jongere broers en zussen

Pluto is niet de enige. Het heeft vijf manen. De grootste is Charon, en ze lijken bijna verbonden met Pluto. De rest zijn Nix, Hydra, Kerberos en Styx. De aanwezigheid van deze manen kan de bewegingen op het oppervlak van Pluto en eerdere botsingen hebben beïnvloed. Het kleine satellietsysteem danst met het massa-effect van het hoofdgedeelte.

Ontdekkingsproces en New Horizons

Pluto werd ontdekt in 1930. Zijn ware gezicht werd echter onthuld toen NASA’s New Horizons-ruimtevaartuig in 2015 dichtbij kwam. Deze vlucht leverde behoorlijk wat gegevens over de planeet op. Nieuwe informatie over Pluto’s oppervlaktedetails, atmosferische structuur en satellietsysteem

Pluto’s elliptische baan en afstand tot de zon

Pluto reist niet in een nette cirkel. Zijn pad is een uitgerekte ellips, die wild slingert tussen 4,4 miljard en 7,5 miljard kilometer van de zon. Vanwege deze extreme variatie beweegt Pluto zich gedurende een aanzienlijk deel van het jaar feitelijk binnen de baan van Neptunus. Het duurt 248 jaar om één volledige ronde rond de zon te voltooien. Dat is een lange tijd om in de donkere, koude leegte van het buitenste zonnestelsel door te brengen.

De Kuipergordelverbinding

Pluto bevindt zich in de Kuipergordel. Dit is een uitgestrekt, donutvormig gebied van ijskoud puin dat net voorbij Neptunus begint. Het is de thuisbasis van Pluto, Eris, Makemake en duizenden andere kleine lichamen. Pluto is het grootste object in deze gordel. Zie het als de koning van een stoffige, bevroren wijk die zich miljarden kilometers naar buiten uitstrekt.

Waarom Pluto een dwergplaneet is

Is Pluto een planeet? De Internationale Astronomische Unie zegt nee. Niet sinds 2006. Ze hebben het opnieuw geclassificeerd als een dwergplaneet. Waarom? Twee belangrijke redenen. Ten eerste is Pluto aanzienlijk kleiner dan de andere acht planeten. Ten tweede heeft het de omgeving rond zijn baan niet “gezuiverd”. Het deelt zijn pad met andere objecten in de Kuipergordel. Dat onderscheid is van belang voor de manier waarop we ons zonnestelsel categoriseren. Het verandert de regels van wat wij een planeet noemen.

Ontdekking en de New Horizons-missie

Clyde Tombaugh vond Pluto in 1930. Gedurende het grootste deel van de volgende 85 jaar was het slechts een vlek in onze telescopen. Vervolgens stuurde NASA het ruimtevaartuig New Horizons. In 2015 vloog hij langs Pluto. Dat voorbij vloog veranderde alles. Eindelijk zagen we oppervlaktedetails, een ijle atmosfeer en geologische kenmerken die er verrassend actief uitzagen. New Horizons veranderde een ver verwijderd lichtpunt in een complexe wereld met een naam, een landschap en een verhaal.

Waarom is de atmosfeer van Pluto zo compact?

Ondanks zijn kleine omvang en ijskoude temperatuur is Pluto’s atmosfeer veel dichter dan verwacht. Dit is een van de belangrijkste kenmerken die Pluto onderscheidt van de dwergplaneten van het zonnestelsel. Het grootste deel van de atmosfeer, ruim 98 procent, bestaat uit stikstofgas. De rest bevat methaan, koolmonoxide en waterdamp. Omdat zonnestraling en wind deze laag voortdurend veranderen, worden dynamische processen in gang gezet die tot aanzienlijke effecten op het oppervlak leiden.

Temperatuurlagen en gasdichtheid

De atmosfeer van Pluto is door verwarmings- en afkoelingseffecten in lagen verdeeld. Op het laagste niveau schommelt de temperatuur rond de -235°C. Een mengsel van methaan en stikstof domineert deze regio.

Naarmate je naar een hogere laag opstijgt, stijgt de temperatuur tot -200°C. Hier neemt de dichtheid van stikstof toe. In de bovenste laag bereikt de temperatuur -180°C en daar is de atmosfeer het dichtst. Deze temperatuurverschillen hebben rechtstreeks invloed op het gedrag en de distributie van gassen.

Hoe wordt de atmosfeer gevormd en uitgebreid?

Het belangrijkste mechanisme voor de vorming van deze laag houdt verband met het gedrag van gletsjers aan het oppervlak. Terwijl de zonnestralen de moleculen afbreken, interageren ze met de vluchtige componenten van het ijs op het oppervlak. Het verwarmde ijs verandert in gas en vermengt zich met de atmosfeer.

Dat wil zeggen dat wanneer Pluto de zon nadert, het ijs op het oppervlak smelt of sublimeert, waardoor gas in de atmosfeer wordt geïnjecteerd. Dit proces is de belangrijkste reden waarom de atmosfeer uitzet en dichter wordt. Dit evenwicht verandert voortdurend naarmate de orbitale positie van Pluto verandert.

Waarom is helium zo schaars?

helium wordt ook gedetecteerd in de atmosfeer van Pluto. Dit gas, dat doorgaans kan worden gevormd door het effect van zonnestraling, wordt ook op andere planeten in het zonnestelsel aangetroffen. Maar het bedrag op Pluto is extreem laag vergeleken met andere werelden. Dit kan verband houden met de massa van de dwergplaneet en het vermogen van zijn zwaartekracht om zware gassen op te vangen. Deze schaarste aan helium biedt een belangrijke aanwijzing voor het begrijpen van de chemische balans en de langetermijnevolutie van de atmosfeer.

Pluto’s maanfamilie: van Charon tot de kleine buitenstaanders

Pluto is niet zomaar een eenzame rots die in het donker ronddrijft. Het is een systeem. Een chaotisch, ijzig klein zonnestelsel op zichzelf.

Het bekendste lid van de bemanning is Charon. Het ligt 19.640 kilometer van het centrum van Pluto. Dat is angstaanjagend dichtbij. Zo dichtbij dat Charon meer dan de helft van het zichtbare oppervlak van de dwergplaneet beslaat vanuit Pluto’s perspectief. Ze draaien zo strak om elkaar heen dat wetenschappers ze vaak een binair systeem of een dubbelplaneet noemen. Ze draaien om hun eigen as terwijl ze om elkaar heen cirkelen. Het is een lockstep-dans.

Het oppervlak van Charon is een spiegel van zijn partner. Ijzig. Kraterig. oud

De kleinere broers en zussen: Nix, Hydra, Kerberos en Styx

Voorbij de reus Charon draaien vier kleinere manen rond de dwergplaneet. Ze werden veel later gevonden dan Charon.

Nix en Hydra kwamen in 2005 op de radar.
Nix draait in een baan op een afstand van 48.700 kilometer.
Hydra staat iets verder weg, op 64.800 kilometer.

Deze twee hebben oppervlakken die lijken op een lappendeken. Heldere ijsgebieden contrasteren met donkerdere rotsachtige gebieden. Ze zijn niet glad. Ze zijn rommelig.

Toen kwam het kleinste paar.
Kerberos werd ontdekt in 2011, in een baan om de aarde op 58.000 kilometer afstand.
Styx werd gevonden in 2012, dichter bij 42.700 kilometer.

We weten bijna niets over Kerberos en Styx. Ze zijn klein. Ze zijn vaag. Huidige telescopen hebben moeite met het oplossen van hun oppervlakken. Het zijn schaduwen aan de rand van onze kennis.

Waarom deze manen ertoe doen

Hoe zijn deze manen ontstaan? De leidende theorie suggereert dat ze niet zomaar uit de lucht zijn gevallen. Waarschijnlijk zijn het puin.

Stel je een gigantische botsing voor. Een enorme impactor raakt Pluto. Het puin vliegt de ruimte in. Na verloop van tijd trekt de zwaartekracht de stukjes en beetjes bij elkaar. Charon ontstaat uit het grootste deel van het puin. De kleinere manen, zoals Nix, Hydra, Kerberos en Styx, ontstaan ​​uit de verspreide fragmenten die verder weg terecht zijn gekomen.

Dit is belangrijk omdat het ons vertelt over de geschiedenis van Pluto. Als deze manen botsingsresten zijn, zijn het fossielen van een gewelddadige gebeurtenis die het oppervlak van de dwergplaneet heeft gevormd.

Snelle feiten: Pluto en zijn buren

Misschien vraag je naar de basis. Hier zijn de gegevens, ontdaan van alle pluisjes.

Wat is Pluto?
Het is een dwergplaneet. Vroeger werd het de negende planeet genoemd. Nu is het geclassificeerd als een dwerg. Het is een wereld, alleen geen planeet in de strikte IAU-definitie.

Wanneer werd Pluto ontdekt?
1930. Een Amerikaanse astronoom genaamd Clyde Tombaugh vond het. Hij zocht naar ‘Planeet X’. In plaats daarvan vond hij iets kleiners en coolers.

Hoe groot is Pluto?
De diameter bedraagt ongeveer 2.377 kilometer. Het is klein. Het is kleiner dan de diameter van de maan van de aarde.

Waar is de baan van Pluto?