Nieuw onderzoek naar de ontwikkeling van mensachtigen in de oudheid suggereert dat Neanderthaler-baby’s aanzienlijk sneller groeiden dan moderne mensen (Homo sapiens ), en voor hun leeftijd veel grotere lichamen en hersenen bezaten.
Een gedetailleerde anatomische studie van een zeldzaam Neanderthaler babyskelet, bekend als Amud 7, onthult een opvallende discrepantie tussen tandveroudering en fysieke groei. Hoewel de tanden van het kind een biologische leeftijd van slechts ongeveer zes maanden suggereren, lijken de botlengte en de hersenontwikkeling meer op die van een modern mensenkind van twaalf tot veertien maanden.
De Amud 7-ontdekking
Het exemplaar, ontdekt in 1992 nabij het Meer van Galilea in Israël, dateert van tussen de 51.000 en 56.000 jaar geleden. Omdat exemplaren van jonge Neanderthalers ongelooflijk zeldzaam zijn, biedt Amud 7 een kritisch inzicht in de levenscyclus van de soort.
Onderzoekers van het Ono Academic College, onder leiding van Ella Been, analyseerden het skelet door middel van microscopische scans van tandstructuren en botmetingen. Hun bevindingen suggereren een patroon van ‘asynchrone’ groei:
– Tandheelkundige leeftijd: Ongeveer 6 maanden.
– Skelet-/hersenleeftijd: Ongeveer 12-14 maanden.
Een consistent biologisch patroon
Dit was geen alleenstaand geval. Toen onderzoekers Amud 7 vergeleken met twee andere Neanderthaler-resten – Dederiyeh 1 (een 2-jarige uit Syrië) en een 3-jarig exemplaar uit Frankrijk – vonden ze een consistente trend. Deze herhaling suggereert dat de snelle fysieke groei van Neanderthaler-peuters eerder een bepalende biologische eigenschap van de soort was dan een anomalie.
Volgens het onderzoek volgde de ontwikkeling van de Neanderthaler een uniek traject in drie fasen:
1. Kindertijd: Bij pasgeborenen verliep de tandheelkundige en lichamelijke groei relatief synchroon.
2. Peutertijd: Er vond een enorme toename in de groei van lichaam en hersenen plaats, die sneller ging dan de ontwikkeling van de tanden.
3. Kindertijd: Rond de leeftijd van zeven jaar synchroniseerden de tand- en skeletgroei weer, hoewel de hersenontwikkeling snel bleef.
Waarom groeiden ze zo snel?
De belangrijkste vraag die door dit onderzoek wordt opgeworpen is waarom Neanderthalers zo’n intense ontwikkelingsdruk ondergingen. Wetenschappers geloven dat deze snelle groei een noodzakelijke evolutionaire aanpassing aan ruwe omgevingen was.**
“In de eerste paar jaar van hun leven, vanaf de geboorte tot en met de vroege kinderjaren, groeiden de Neanderthalers sneller dan de moderne mens.” — Ella Been, Ono Academisch College
Er zijn twee belangrijke drijfveren achter deze theorie:
* Thermoregulatie: Grotere lichamen houden de warmte efficiënter vast dan kleinere. Het snel bereiken van een grotere omvang zou Neanderthaler-baby’s hebben geholpen de koude klimaten van Eurazië te overleven.
* Energetische eisen: Deze versnelde groei vereiste aanzienlijk meer calorie-inname, wat impliceert dat Neanderthaler-verzorgers hoge energiebronnen moesten leveren om deze zich snel ontwikkelende kinderen te ondersteunen.
Conclusie
De studie van Amud 7 toont aan dat hoewel volwassen Neanderthalers qua grootte enigszins vergelijkbaar waren met moderne mensen, hun jeugd biologisch verschillend was. Deze snelle groeifase diende als een essentieel overlevingsmechanisme, waardoor ze snel een omvang konden bereiken die veel koudere en veeleisendere omgevingen kon doorstaan.
