India beleefde zojuist de droogste juni in twaalf jaar. Slechter? Het staat op de vijfde plaats van de droogste gebieden sinds het begin van de metingen in 1901. Ook de India Meteorological Department nam er geen blad voor de mond van: zij voorspellen ook voor juli regen die beneden normaal ligt.
Het roept de voor de hand liggende vraag op: wat gebeurt er nu met de gewassen?
Een plantgat wordt groter
Boeren hoeven niet lang op antwoorden te wachten. De zaaioppervlakten zijn al gekrompen. Uit cijfers van de overheid blijkt dat het beplante land voor zomergewassen met bijna 23% is gedaald vergeleken met dezelfde periode in 2024 – ervan uitgaande dat de datum van 2025 in de aanwijzing een typefout was, wat logischerwijs ook zo moet zijn als we jaar-op-jaar vergelijken. Vooral Rice kreeg een klap. Een kwart druppel.
Kijk naar de ruwe gegevens. Op 30 juni besloegen boeren 18,27 miljoen hectare. Vorig jaar, op dezelfde datum, was dit 23,65 hectare. Dat is een enorm gat in de grond.
Zomergewassen zijn big business. We hebben het over rijst, katoen, peulvruchten, suikerriet. Ze leunen allemaal zwaar op de zuidwestelijke moesson. Dat weersysteem zorgt voor ongeveer 70% van de jaarlijkse regen. Meestal bereikt het Kerala rond 1 juni en marcheert dan naar het noorden.
Dit jaar niet.
De aankomst werd met drie dagen vertraagd. De voortgang stagneerde twee weken in heel West-India. Velden konden niet worden voorbereid. Zaden bleven in zakken.
Bijna de helft van de landbouwgrond in het land is vrijwel volledig afhankelijk van regenval, omdat er simpelweg geen irrigatie is. Timing is niet alleen handig, het is bestaan.
Rijst is de kanarie in de kolenmijn. De aanplant daalde dit seizoen met 25%. Slechts 2,58 miljoen hectare kreeg rijstzaailingen. Vergelijk dat eens met 3,44 miljoen een jaar geleden. Het is niet dichtbij.
Oliehoudende zaden en import
Er is nog een rimpeleffect. Deskundigen waarschuwen dat zwakke regen de binnenlandse oliezaadproductie zal verpletteren. Minder lokale productie betekent meer geïmporteerde eetbare olie. Slecht nieuws voor de handelsbalansen en voor lokale boeren die anders die oogst misschien hadden verkocht.
Is alles verloren?
Nee.
De moesson duurt tot september. Er is tijd. Het kan weer gaan regenen. Boeren kunnen op de vuist gaan.
Bovendien heeft India aanzienlijke reserves aangelegd. Op 1 juli bedroegen de rijstvoorraden van de overheid 39,7 miljoen ton. De vereiste buffer bedraagt slechts 13,5. Dat kussen is bijna het drievoudige van de vereiste. Voeg daarbij de 29,8 ton die wacht om te worden gemalen uit de aangekochte rijst, en het systeem heeft voldoende buffer om de schok op te vangen.
Maar een pakhuis vol graan stopt geen voedsel in de zak van een boer als zijn eigen oogst niet opkomt. Het vangnet houdt voorlopig stand.
Dat zal zo blijven tot de hemel weer opengaat.
