4 juli. Washington was luid. President Trump hield zijn keynote-toespraak in de National Mall, ter afsluiting van de America 250-festiviteiten. Hij sprak geschiedenis. Hij prees de prestaties. Maar hij had iets specifieks voor de mensen die net naar de maan en terug waren geweest.
Op het podium stond de Artemis II-crew. Ze gingen in april van start, brachten tien dagen door met rondlopen aan de andere kant en plonsden neer terwijl de hele wereld toekeek. Het was hun eerste vlucht ooit. Ze hadden ook Apollo 17-astronaut Jack Schmitt uitgenodigd om dit moment te delen. Oude garde. Nieuwe bewaker.
De achtergrond was serieuze geschiedenis. Er was een vlag uit 1777. Een andere hing over de kist van Lincoln. Zelfs een vod die de gebroeders Wright in 1903 bij zich hadden, was daar tentoongesteld. Trump wees erop hoe snel het land beweegt. Nog geen 66 jaar nadat we het vliegtuig hadden uitgevonden, plantten we een vlag op het maanstof. Nog maar een paar maanden geleden verwijderden mensen zich verder van de aarde dan ooit tevoren.
Hij pauzeerde. Toen kwam de overdracht.
“Vanochtend, op de 250ste verjaardag van Amerika, wapperde deze nieuwe vlag over het Capitool.”
Majoor Kaitlyn Tinkham stapte binnen met een opgevouwen doek. Het was niet zomaar in een fabriek vervaardigd. Het was diezelfde ochtend boven de wetgevende zetel geheven. Trump overhandigde het aan Schmitt. Reid Wiseman, commandant van Artemis II, legde een hand op de schouder van de oude Apollo-astronaut. Een symbolische fakkeldoorgave? Zeker. Zo zag het eruit.
Het Artemis II-team maakte de buiging. Overwinning Glover. Christina Koch. Jeremy Hansen. Hansen kondigde onlangs zijn pensionering aan, dus dit was zijn grote laatste publieke optreden voor het einde. Met het cadeau liepen ze het podium af.
Waar gaat het doek nu heen?
Het wacht.
NASA bouwt aan Artemis III, met als doel eind 2027. Het doel is om aan te sluiten bij commerciële landers, met name het Starship van SpaceX en de Blue Moon van Blue Origin. Dan komt Artemis IV in 2028. Die missie zal eindelijk laarzen aan de oppervlakte brengen. De bemanning voor die landing is nog niet bekend. De bestemmingen verschuiven. Vertragingen zijn constant.
Maar de vlag? Het is veilig in hun handen. Geplant of niet. Wie weet?
Het zou 2028 kunnen zijn als iemand op die regoliet stapt en de vlag van het Capitool ontvouwt. Of misschien niet. Ruimte is duur. De natuurkunde geeft niets om nationale verjaardagen.
