додому Rozrywka Gry i rozrywka Jak złamać hasło: strategie odszyfrowywania tajnych wiadomości

Jak złamać hasło: strategie odszyfrowywania tajnych wiadomości

Czy zdarzyło Ci się kiedyś w tajemnicy przekazać notatkę znajomemu tak, aby reszta klasy się o tym nie dowiedziała? Nie jesteś sam. Niezależnie od tego, czy planujesz niespodziankę, czy po prostu czerpiesz przyjemność z rozwiązywania zagadek, kryptogramy oferują klasyczny sposób na ukrycie znaczenia na widoku. Te łamigłówki zastępują litery lub cyfry, aby zaszyfrować wiadomość i chronić ją przed osobami, które nie mają klucza. Przez wieki nie była to tylko gra. To była ratunek dla szpiegów, przywódców i kochanków.

Stawka w przypadku kabla Zimmermana nigdy nie była tak wysoka. Podczas I wojny światowej niemiecki minister spraw zagranicznych Arthur Zimmermann wysłał zaszyfrowaną wiadomość do Heinricha von Eckardta, ambasadora Niemiec w Meksyku. Ta oferta była kusząca. Gdyby Meksyk sprzymierzył się z Niemcami przeciwko Stanom Zjednoczonym, Niemcy pomogłyby Meksykowi odzyskać Teksas, Nowy Meksyk i Arizonę. Wielka Brytania przechwyciła telegramy, odszyfrowała je i podzieliła się informacjami z Waszyngtonem. Kilka tygodni później odkrycie to doprowadziło do przystąpienia Stanów Zjednoczonych do wojny po stronie Ententy. Na tym polega siła dobrego (lub złego) szyfrowania.

Istnieje wiele różnych sposobów tworzenia takich puzzli. Najprostsze to zazwyczaj proste szyfry podstawieniowe, które zastępują jedną literę całego alfabetu inną. Na przykład A staje się Z, a B staje się Y. Inną klasyczną metodą jest szyfr Cezara, który przesuwa każdy znak o określoną liczbę pozycji. Jeśli przesuniesz słowo „DOG” o jedną literę, zmieni się ono w „EPH”. Historycznie rzecz biorąc, metody te były stosowane przez wszystkich, od polityków po nastolatki, próbując ukryć swoje rozmowy przed wścibskimi rodzicami. Do dziś istnieje niezliczona ilość aplikacji i stron internetowych poświęconych rozwiązywaniu kryptocytatów lub kryptogramów opartych na słynnych cytatach, które nadal przyciągają uwagę.

Podstawowe strategie rozwiązywania kryptogramów

Złamanie kodu wymaga cierpliwości. Nie możesz po prostu zgadywać, jak sobie z tym poradzić. Potrzebujesz strategii. Zazwyczaj pierwszym krokiem jest analiza częstotliwości. Oznacza to szukanie wzorców i identyfikację najczęstszych symboli. W języku angielskim litera „E” jest królem częstotliwości. Po nim następuje T, A, O, I, N. Przydatnym mnemonikiem pozwalającym zapamiętać tę sekwencję jest „ETAOIN”. Jeśli określony symbol pojawia się wielokrotnie w układance, najprawdopodobniej reprezentuje jedną z tych powszechnych liter, przy czym najbardziej prawdopodobnym kandydatem jest „E”.

Najlepiej zacząć od krótkich tekstów. W języku angielskim są tylko dwa jednoliterowe słowa: „I” i „A”. Jeśli widzisz pojedynczą literę, prawdopodobnie jest to jedno z tych dwóch słów. Apostrof jest również łatwym celem. Często oznacza skurcze (takie jak „nie”) lub dzierżawcze (takie jak „Jana”), co ogranicza zakres możliwych znaków wokół niego.

Po przejściu krótkich odcinków wszystko staje się trudniejsze. Skoncentruj się na dwuznakach (parach liter tworzących ten sam dźwięk, np. „CH”, „SH”, „TH”). Jeśli wiesz, która litera odpowiada literze „H”, znajdź jej miejsce na końcu słowa. Zwykle tam ukryty jest dwuznak. Przydatne są także podwójne symbole. Kiedy ten sam znak pojawia się dwa razy z rzędu, zwykle oznacza to podwójne samogłoski lub spółgłoski, co może pomóc w identyfikacji słowa.

Zawsze sprawdzaj temat. Twórcy treści często zamieszczają podpowiedzi na dany temat, co może znacząco zawęzić słownictwo. Ale nie zniechęcaj się, jeśli będziesz spędzać godziny wpatrując się w tę łamigłówkę. Nawet eksperci od łamania szyfrów spędzają dużo czasu po prostu obserwując, czekając na moment, w którym nagle pojawi się ukryta wiadomość.

Dlaczego krótszy kod jest trudniejszy do złamania

Brzmi to sprzecznie z intuicją, ale najkrótsze kryptogramy są często najbardziej irytujące. Im mniej znaków, tym mniej danych do analizy. Analiza częstotliwości opiera się na wzorcach statystycznych, które trudno znaleźć w krótkich linijkach tekstu. Głośność jest ważna dla zrozumienia rytmu języka. Jeśli więc utkniesz w małej łamigłówce, nie zrzucaj winę na swoje umiejętności. Wiń brak informacji.

Exit mobile version