Er klopt iets niet met de cijfers.
Niet het kleine, saaie soort fout. Het soort waarbij je je afvraagt wie nu eigenlijk het beleid bepaalt. Een nieuwe studie van de Northern Arizona University suggereert de mondiale emissiedatabase die is gebouwd door het Climate TRACE-consortium. Al Gore hielp ermee op gang te komen. Mogelijk wordt de CO2-uitstoot van auto’s en vrachtwagens in steden gemiddeld met zeventig procent onderschat.
Zeventig procent.
Dat is een gat dat groot genoeg is om een heel openbaar vervoerssysteem in te passen.
De Vulcan-vergelijking
Kevin Gurney leidt de show op NAU’s School of Informatics. Zijn team onderzocht hoe Climate TRACE de vervuiling door wegen schat. Ze raadden het niet alleen. Ze vergeleken de gegevens met Vulcan. Vulcan is de baby van Gurney. Een database met hoge resolutie, gekalibreerd met gegevens over daadwerkelijk verkeer en brandstofverbruik. Het is niet foutloos, maar er zit een foutmarge van ongeveer veertien procent in.
Veertien procent klinkt acceptabel voor dit vakgebied.
Zeventig procent niet.
“De CO2-uitstoot van Climate TRACE was gemiddeld 70% lager”, aldus Bilal Aslam. Een postdoc over het project. Hij noemde de kloof duizelingwekkend.
Individuele steden deden het nog slechter. Indianapolis. Nashville. Sommigen vertoonden ondertellingen van meer dan negentig procent. De auteurs zeggen niet dat de gegevens nep zijn. Alleen dat de AI erachter blind is voor waar de vervuiling feitelijk zit.
AI heeft vangrails nodig
Dit is niet alleen een technische voetnoot. Het is een probleem voor iedereen die op deze cijfers vertrouwt om de wet vorm te geven. Begroting maken voor schone energie. Om te doen alsof ze controle hebben over een op hol geslagen systeem.
De studie constateert soortgelijke problemen met schattingen van energiecentrales in eerder onderzoek. Voeg auto’s toe aan fabrieken en je krijgt een beeld waarbij AI-gestuurde monitoring meer dan de helft van de uitstoot van fossiele brandstoffen in Amerikaanse steden mist.
Waarom gebeurt dit?
Misschien omdat snelheid belangrijker is dan verificatie. Omdat de technologie nieuw is. Omdat er goed uitzien op een dashboard makkelijker is dan de waarheid meten.
“Zonder dit,” waarschuwde Gurney, “misleiden we besluitvormers.”
Het vertrouwen verdampt als de fundering onder de voeten verschuift.
Het document suggereert verbeteringen. Meer wetenschappelijke nauwkeurigheid. Betere transparantie. Beoordeling door mensen die de tool niet ook bouwen. Geen grote oplossingen. Geen magische updates. Gewoon hard werken.
Gurney heeft twintig jaar besteed aan het bouwen van instrumenten om broeikasgassen in kaart te brengen. Hij heeft gezien dat atmosferische monitoring zijn schattingen juist heeft bewezen. Nu ziet hij dat een ander systeem tekort schiet.
Dus wie controleert de schijven?
De gegevens blijven daar. Mensen blijven er beslissingen mee nemen. En ergens. in een spreadsheet. de waarheid blijft zoek.
Referentie: Gurney, K.R., Aslam, B. & Dass, P. “Assessing the accurate of Climate Trace global vehicle CO2,” Environmental Research Letters (5 mei 2026). DOI: 10.1081748932/ae635
