Vliegtuigen vliegen niet alleen. Ze dringen door de stratosfeer. Op kruishoogte is de lucht ijl. De temperatuur schommelt rond de min veertig graden. Als je daarboven een deur zou openen, zou je niet zomaar vallen. Je zou binnen enkele seconden stikken. Je bloed zou koken. Je hersenen zouden opzwellen. Je zou de val niet overleven.
Parachutes zijn dus nutteloos.
Denk daar even over na. Je bent vijfendertigduizend voet in de lucht. De lucht is blauw. Het ziet er vredig uit. Maar het is eigenlijk een dodelijk vacuüm dat wacht om dicht te klappen. Een parachute heeft lucht nodig om weerstand te creëren. Er is sfeer nodig om je te vertragen. Daarboven is er niet genoeg. Je zou als een steen naar beneden storten. Er is geen baldakijn om je op te vangen. Geen zachte drift naar de grond. Gewoon een eindsnelheid die slecht afloopt.
Daarom is de veiligheidskaart in het zitvak niet decoratief. Het is een overlevingshandleiding voor een ander soort dood.
Wanneer een vliegtuig in het water neerstort, veranderen de regels onmiddellijk. De dreiging is niet meer de hoogte. Het is de kou. Het is de schok. Het is het feit dat water de warmte vijfentwintig keer sneller van je lichaam afvoert dan lucht. Je valt niet. Je zweeft. En als u geen reddingsvest draagt, blijft dat misschien niet zo.
De natuurkunde van overleven: waarom parachutes falen in de lucht
De meeste mensen gaan ervan uit dat luchtvaartveiligheid gaat over in de lucht blijven. Dat is het niet. Het gaat over het overleven van de mislukking.
Als we het hebben over noodprocedures op grote hoogte, hebben we het over hypoxie. Dat is het mooie woord voor zuurstofgebrek. De cabine staat onder druk. Het bootst de luchtdruk na op zes- of achtduizend voet. Dat is hoog, maar ademend. Als de romp breekt, verdwijnt die druk. Je hebt misschien vijftien seconden nuttig bewustzijn voordat je flauwvalt.
Voor een parachute zijn twee dingen nodig:
1. Voldoende luchtdruk om de overkapping op te blazen.
2. Voldoende tijd voor de piloot of passagier om hem in te zetten.
Op 35.000 voet heb je geen tijd. Je hebt geen lucht. Je hebt geen bewustzijn. De wiskunde werkt niet. De natuurkunde is brutaal. Je bent in wezen een vogel zonder veren, die in een wereld terechtkomt die je niet wil.
Waarom reddingsvesten de echte held zijn
Laten we naar het water draaien.
Waterlandingen zijn zeldzaam. Ze zijn angstaanjagend. Maar ze zijn te overleven. Waarom? Omdat water je ondersteunt. Het zorgt ervoor dat je niet met de kracht van een auto-ongeluk de grond raakt. Maar het probeert je ook te vermoorden.
De kou is de vijand. Onderkoeling treedt snel op. De schok treedt sneller op. Paniek ontstaat het snelst.
Een reddingsvest doet drie dingen:
– Het houdt je hoofd boven water.
– Het voorkomt uitputting.
– Het kost je tijd.
Tijd is leven.
Wanneer het vliegtuig het water raakt, ontstaat er chaos. Deuren lopen vast. Puin vliegt. Het water stroomt naar binnen. Als je bewusteloos bent, draait een reddingsvest je met de voorkant naar boven. Dat is cruciaal. Hierdoor kunt u ademen, zelfs als de cabine zich met vloeistof vult. Het gaat niet om zwemmen. Het gaat over zweven tot er hulp komt.
