Het gebeurt om de paar jaar, maar deze keer voelt het bijzonder wreed. Twee meteorenregens pieken precies dezelfde nacht, maar de lucht zal je inspanningen niet belonen. In plaats daarvan krijg je een heldere maan en een serieus gevecht tegen de elementen.
Donderdag 30 juli, overgaand in vrijdag 31 juli, markeert de piek voor zowel de Zuidelijke Delta Aquariiden als de Alfa Steenbokachtigen.
Maar hier is het addertje onder het gras.
De Buck Moon bereikt zijn volheid op woensdag 29 juli – slechts één nacht ervoor. Tegen de tijd dat de meteoren door de atmosfeer stromen, zal die maan voor 98% verlicht zijn. Dat is niet alleen ‘gedeeltelijk bewolkt’. Dat is lichtvervuiling vanuit de lucht zelf. De American Meteor Society waarschuwt dat deze helderheid de zwakkere lichtstrepen zal wegspoelen, waardoor wat een spectaculaire vertoning zou moeten zijn, verandert in een rustige, maanverlichte avond.
Welke buien pieken?
Je moet weten waar je naar kijkt om het te kunnen herkennen. Twee verschillende groepen puin komen de atmosfeer van de aarde binnen.
Ten eerste de Zuidelijke Delta Aquariden. Deze regenbui loopt van 12 juli tot en met 23 augustus. Onder perfecte, pikzwarte omstandigheden kun je ongeveer 25 meteoren per uur zien. Flauwvallen. Langzaam. Subtiel. Ze missen meestal de vurige ‘vuurballen’ die de krantenkoppen halen. De volle maan zal ervoor zorgen dat het zien van 25 een zware strijd wordt. Voor het ongetrainde oog zal het er waarschijnlijk als nul uitzien.
Dan zijn er de Alpha Steenbokachtigen. Ze lopen van 3 juli tot 15 augustus. Ze bieden minder meteoren – ongeveer vijf per uur – maar compenseren dit met kwaliteit. Deze ruimterotsen hebben de neiging helderder te branden en vertonen vaak kleur. Ze zijn moeilijker volledig uit te spoelen dan hun Delta Aquariid-neven. Als je een plotselinge flits ziet die er bijna te helder uitziet, is dat waarschijnlijk de beste kans op succes deze week.
Waar moet je zoeken voor de beste uitzichten
Locatie is belangrijker dan je denkt.
Het stralingspunt – de denkbeeldige plek aan de hemel waar meteoren vandaan lijken te komen – voor de Delta Watermannen bevindt zich in het sterrenbeeld Waterman.
Als u zich in het noorden van de VS, Canada of Noord-Europa bevindt, bevindt Waterman zich laag aan de zuidelijke horizon. Dat betekent dat je door meer atmosfeer kijkt en dat de maan waarschijnlijk hoger en helderder in je gezichtsveld staat. Pech.
Ga naar het zuiden.
Waarnemers in het zuiden van de VS, Mexico en het Caribisch gebied zijn in het voordeel. Op lagere breedtegraden klimt Waterman veel hoger in de lucht. Hoger in de lucht betekent minder atmosferische interferentie. Het helpt je ook om de maan buiten je directe gezichtsveld te positioneren.
Het beste kijkvenster is tussen middernacht en zonsopgang. Tegen die tijd gaat de maan onder of is ze zo gepositioneerd dat je hem kunt blokkeren.
Praktische tips voor het kijken naar het maanlicht
Ga niet alleen maar op je rug liggen en naar het zenit staren. De maan zal fel op je neerkijken.
- Blokkeer de maan. Zoek een heuvel, een boomgrens of een gebouw dat de gloed van de maan kan verdoezelen. Zet die heldere schijf achter je hoofd.
- Zie er donker uit. Scan de lucht weg van de schittering van de maan. De meteoren verschijnen als vage strepen tegen een donkerdere achtergrond.
- Gebruik je ogen. Verrekijkers of telescopen zijn hier eigenlijk slecht voor. Het gezichtsveld is te smal. Je zult de strepen missen. Het blote oog is uw beste hulpmiddel voor het vastleggen van meteooractiviteit in een groot gebied.
- Manageer verwachtingen. Je zult geen ‘storm’ van meteoren zien. Mogelijk zie je een of twee vuurballen van de Alpha Capricornids. Dat is een overwinning. Accepteer het.
Voor degenen die niet naar buiten kunnen: dit is een goede avond om astrofotografie te oefenen. De maan is helder genoeg om duidelijk te fotograferen, en als je snel genoeg bent, zie je misschien een meteoor door het beeld flitsen.
Waarom augustus misschien beter is
Als je deze top mist, of als er tijdens de maanverlichte nacht wolken naar binnen komen, kijk dan vooruit.
Augustus biedt een veel betere show.
De Perseïden-meteorenregen bereikt zijn hoogtepunt in de nacht van 12 tot 13 augustus. Waarom is dit beter?
De nieuwe maan valt op 12 augustus. Dat betekent dat de lucht tijdens de piek maanloos zal zijn. Geen verblinding. Geen vervaagde strepen.
De Perseïden zijn historisch gezien ook actiever. Onder een donkere hemel kan de snelheid oplopen tot 100 meteoren per uur. Je krijgt de klassieke ‘vallende ster’-ervaring die de Delta Aquariids niet kunnen bieden als ze concurreren met een bijna volle maan.
En het wordt nog vreemder.
Diezelfde nieuwe maan op 12 augustus zal de omstandigheden scheppen voor een totale zonsverduistering. Een smal pad zal de totaliteit zien, dwars door Oost-Groenland, West-IJsland en Noord-Spanje. Delen van Canada en het noordoosten van de VS, inclusief de grote steden in het noordoosten van Amerika, zullen te maken krijgen met een gedeeltelijke zonsverduistering.
Vergeet alleen uw bril niet. Kijk alleen naar de zon door de juiste zonnefilters totdat de totaliteitsfase begint.
Dus deze week? Het is een test van geduld. Je kunt de vage vlekken van de Watermannen zien als je maar hard genoeg knijpt en de maan verbergt. Maar als je de echte show wilt – de verblindende flitsen en de totale duisternis – bewaar je energie voor het kijken naar de hemel voor 12 augustus.
